Vandaag besloten om mijn generatie te vereren door mijn eigen blog te starten. Ik ben pas 26 geworden en als ik terrug blik op me leven dan is het duidelijk dat ik heel veel verkeerd aangepakt heb en dat ik 40% van me leven vespilt heb. Ik sta op me eigen twee benen, maar zeker niet stabiel (genoeg). Ik ben (was) opzoek naar een medium waar ik gewoon kan schreeuwen en mezelf uit laten over alles wat ik dagelijks meemaak. En dat is dus deze blog....
De verkiezingskoorts breekt overal een beetje uit en als ik bij mezelf te rade moet gaan welke van de partijen een wezenlijke alternatief biedt voor mijn ideologien, dan kom ik al gauw tot de ontdekking dat er bitter weinig is waaraan ik me kan vastklemmen. Ik heb absoluut geen 10 schone vingers, maar ja dat wat er nu en in het verleden aan de macht was zou zelf niet door chlorox en lysol geholpen kunnen worden. En wat blijft over? Ja de enige partij die moraal en ethiek hoog in het vaandel houdt.. DOE. Zal ik stemmen voor een partij die nog net 900 stemmen haalt en dus geen zetel haalt? Ja de overweging om te stemmen op een partij waar je stem aan verloren gaat....
